موضوعات اصلي
طبق آمارها، تعداد كودكان چاق و يا دچار اضافه وزن هر روز بيشتر مي شود؛ چرا كه از طرفي كودكان زمان كمتري را به ورزش و فعاليت بدني اختصاص مي دهند و از طرف ديگر زمان بيشتري به تماشاي تلويزيون و يا بازي هاي كامپيوتري مي پردازند. امروزه خانواده ها بهدليل گرفتاري هاي روزمره و مشكلات معيشتي، زمان كمتري براي طبخ غذا در منزل صرف مي كنند و مصرف غذاهاي آماده(fast foods) و رستوراني رو به افزايش است. غذاهاي كنسرو شده، انواع سوسيس و كالباس و غذاهايي از اين قبيل اكنون به عنوان بخشي از سبد غذايي خانواده ها با هر درآمدي جاي گرفتهاند. اكنون در كشور ما حدود 10 درصد كودكان دو تا پنج ساله و 15 درصد قشر جوان در حدود سن 6 تا 19 ساله اضافه وزن دارند و اين در حالي است كه كودكان چاق حدود 80 درصد بيشتر خطر ابتلا به چاقي را در بزرگسالي دارند. به سادگي مي توان با تغيير الگوي غذايي و اختصاص زمان بيشتر به ورزش و فعاليت بدني بر اين پديده قرن حاضر غلبه كرد.
عامل چاقي
چاقي در بزرگسالي به عوامل بي شماري بستگي دارد كه برخي از آن ها عبارتند از:
تاثير اضافه وزن و مشكلات چاقي در كودكان
كودكان مبتلا به چاقي علاوه بر اين كه در خطر ابتلا به بيماري هايي از قبيل ديابت، افزايش فشارخون و كلسترول هستند از نظر رواني نيز به مشكلات عمدهاي مثل افسردگي و نداشتن اعتماد به نفس دچار مي شوند اما چاقي باعث بروز اختلالات ديگري نيز مي شود كه برخي از آن ها عبارتند از:
عوامل موثر در چاقي كودكان
1) استفاده نكردن از شير مادر(كودكان بايد تا چهار يا شش ماهگي فقط از شير مادر تغذيه كنند.)
چگونه مي توان كودكان چاق را تشخيص داد؟
به وسيله اندازهگيري رايگان قد و وزن در خانههاي بهداشت و استفاده از جدول هاي مربوطه كه كودك شما را با كودكان هم سن و سال خود مي سنجد به راحتي مي توانيد چاقي يا لاغري و كفايت رشد قدي و وزني كودك خود را بسنجيد. در اين مراكز هم چنين روش هاي تنظيم خانواده و كنترل مواليد نيز انجام مي شود كه از اهميت ويژهاي برخوردار هستند. عواملي كه بايد در برخورد با كودكان چاق مدنظر داشت:
چگونه مي توان كودكان را در بهدست آوردن عادت هاي غذايي سالم حمايت كرد:
1) با فرزند خود رابطه عاطفي خوبي برقرار كنيد و به او بگوييد كه سلامتي او براي شما مهم است.
ميان وعده هاي سالم
1) انواع ميوه ها و آبميوه ها.
راه هاي رسيدن به وزن مناسب
1) كنترل رژيم غذايي به كمك مشاوره تغذيه. تبيان اردبيل
1) عوامل ارثي مثل چاقي والدين؛
2) سن شروع چاقي؛
3) ميزان چاقي؛
4) عوامل محيطي و الگوهاي رفتارهاي تغذيهاي؛
5) ميزان فعاليت بدني و ورزش؛
6) نوع شغل و حرفه فرد.
با توجه به اين موارد بايد يادآور شد كه بهوسيله اضافه وزن تا قبل از سن سه سالگي نمي توان احتمال بروز چاقي در بزرگسالي را تخمين زد مگر اين كه حداقل يكي از والدين فرزند چاق باشند، اما چنان چه چاقي كودك تا سن شش سالگي ادامه يابد احتمال دوام آن به حدود 50 درصد مي رسد و جالب آن كه حدود 70 تا 80 درصد از همين كودكان چاق به بزرگسالان چاق تبديل مي شوند.
1) فشار به مفاصل و استخوان ها.
2) تنگي نفس در هنگام فعاليت و ورزش.
3) اختلالات خوابيدن(خواب نامنظم).
4) مشكلات كبدي(كبد چرب).
5) بيماريهاي قلبي عروقي.
6) عوارض پوستي.
7) بيعلاقگي نسبت به شركت در فعاليت هاي گروهي بهدليل ترس از پذيرفته نشدن.
2) مصرف غذاهاي آماده و تنقلات به دفعات زياد.
3) بي تحركي.
4) استفاده بيش از حد از بازي هاي كامپيوتري و تلويزيون.
1) سعي كنيد حمايت كننده و تشويق كننده باشيد و هيچ گاه از تنبيه و تمسخر استفاده نكنيد.
2) سعي كنيد عادت هاي خوب غذايي را خود گسترش دهيد و به جاي ميان وعده هاي پركالري و با ارزش كم غذايي مثل چيپس، پفك و .... از ميوه ها، آبميوه ها و شير استفاده كنيد.
3) سعي كنيد زمان بيشتري را با خانواده صرف كنيد و كودكان را به پارك ها و تفريح گاه ها ببريد.
4) سعي كنيد هنگامي كه كودك شما گرسنه نيست به اجبار به او غذا ندهيد.
5) سعي كنيد او را به تمام كردن همه غذايي كه براي او كشيدهايد وادار نكنيد.
6) سعي كنيد از غذا به عنوان پاداش يا عامل تنبيه استفاده نكنيد.
7) استفاده از بازي هاي كامپيوتري و تلويزيون را كاهش دهيد و فرزندتان را به بازي هايي مثل دوچرخه سواري، توپ بازي و ... تشويق كنيد.
8) به فرزندان تان بياموزيد كه تغذيه خوب و مناسب براي رشد كافي و موفقيت آن ها لازم است.
9) سعي كنيد از تمام افراد خانواده براي به وجود آوردن عادات خوب غذايي كمك بگيريد.
10) از افراد متخصص در زمينه تغذيه و رژيم درماني بهره بگيريد. 
2) كودك تان را با هر وزني بپذيريد و به او اطمينان دهيد كه دوستش داريد.
3) به حرف هاي او در مورد غذا خوردن و ميزان اشتها گوش دهيد زيرا طبق بررسي ها اين كودكان خود مي دانند كه مشكل اضافه وزن دارند و به همين دليل به حمايت، مراقبت و تشويق والدين نياز دارند.
4) بهتر است هنگام خريد از سوپر ماركت ها، ميوه ها و آبميوه ها، شير و غذاهايي از اين قبيل را به غذاهايي مثل نوشابه، چيپس و پفك ترجيح دهيد تا الگوي رفتاري مناسبي براي فرزندان تان باشيد.
5) سعي كنيد كمتر از غذاهاي رستوراني آماده مثل سوسيس، كالباس، پيتزا و ... استفاده كنيد.
6) به كودك خود بياموزيد كه خوردن صبحانه به عنوان اصلي ترين غذاي روزانه بسيار مهم است.
7) سعي كنيد در ميان وعده ها از ميوه ها و آبميوه ها استفاده كنيد و مصرف غذاهايي مثل چيپس و پفك را كمكم كاهش دهيد تا الگوي رفتاري مناسبي براي فرزندان تان باشيد.
8) سعي كنيد در هنگام صرف غذاهاي اصلي همگي با هم و در محيطي آرام غذا ميل كنيد.
2) انواع كمپوت ها به شرط آن كه شربت آن ها رقيق باشد.
3) انواع خشكبار مثل برگه زردآلو، انجير خشك، كشمش(اما در ميزان كم).
4) پنيرهاي كم چرب با نان سبوسدار.
5) ماست ميوهاي و كم چرب.
6) سبزي هاي تازه مثل خيار، گوجه فرنگي، كاهو و ... .
2) فعاليت بدني و ورزش.
3) تغيير رفتار كه خود شامل سه قسمت است:
الف) كنترل شخصي(كه بهوسيله آموزش كودك او را مامور مراقبت از خود مي كنيد.)
ب) آموزش صحيح رفتارهاي تغذيهاي.
ج) كنترل محرك ها.
هر دختر و پسري به مجرد بستن عقد ازدواج به يک ديگر تعلق پيدا کرده و عمري مي خواهند در کنار هم زندگي کنند، در غم و شادي شريک هم باشند، به کمک هم مي خواهند فرزندان صالح و شايسته تحويل جامعه دهند و بالاخره در تمام مراحل زندگي غم خوار هم باشند، از اين رو اسلام در ابتدا به اين دو زوج جوان سفارش اکيداً مي کند که در انتخاب همسر کمال دقت را بنمايند. در روايات براي همسر ويژگي هايي ذکر شده که اگر جوانها قبل از ازدواج به آنها توجه کنند، يا اصلاً دچار اختلاف خانوادگي نمي شوند و يا خيلي کم با آن دست به گريبان مي شوند. در اين جا به طور اختصار به برخي از آنها اشاره مي شوند: 1- تدين. بزرگترين ويژگي يک همسر مناسب اين است که متدين باشد و به خدا، پيامبر(ص) امام(ع)، معاد و تمام آن چه پيامبر(ص) از طرف خدا براي سعادت بشر آورده ايمان داشته باشد. حلال خدا را حلال و حرام او را حرام بداند. 2- حسن خلق. از ويژگي هاي مهم ، خوش اخلاق بودن همسر است، اگر شوهري بهترين خانه، ماشين، لباس، قيافه، و بيشترين پول را داشته باشد، اما بداخلاق و خشن باشد، تمام افراد خ انواده ناراحت خواهند بود، به طوري که آرزو مي کنند روي خاک بنشينند و پستترين لباسها را بپوشند و بدترين غذاها را بخورند، اما در خانه گرفتار خشونت و بدزباني بداخلاقي نباشند. 3- شرافت خانوادگي (نجابت و پاکي). رسول خدا(ص) فرمودند: در خانواده شايسته ازدواج کنيد، زيرا عرق "نطفه و ژنها" تأثير مي گذارد.(4) 4- سلامتي جسمي و روحي. منظور از سلامتي جسمي و روحي، عاري بودن همسر از بيماريها، نقصها و معلوليتهاي جسمي و روحي عميق و غير قابل درمان و تحمل است. پي نوشتها: 1. وسائل الشيعه، ج 14، ص 51، قال رسول اللَّه: "اذا جاء کم من ترضون خلقه و دينه فروجوه إلاّ تفعلوه تکن فتنة في الارض و فساد کبير". گردآوري : گروه اينترنتي نيک صالحي تبيان اردبيل 
رسول خدا(ص) فرمودند: کسي که به خواستگاري شما آمده اگر اخلاق و دينش مورد پسند باشد، با او ازدواج کنيد و اگر چنين نکنيد فتنه و فساد بزرگي در زمين به وجود خواهد آمد.(1)
در حديث ديگر فرمودند: "عليک بذات الدّين؛ بر تو باد که همسر دين داري بگيري".(2)
نقل است حضرت رضا(ع) در پاسخ کسي که پرسيده بود شخص بداخلاقي براي خواستگاري دختر آمده چه کنم، دختر به او بدهم يا نه؟ فرمودند: "لا تزوّجحه ان کان سيي الخلق؛ اگر بد اخلاق است دختر به او نده".(3)
در ضمن جزوه گزينش شوهر ايده آل شماره 157 به پيوست ارسال ميگردد.
با توجه به مطالب فوق، سعي شود در انتخاب شوهر حالت وسواسي پيدا نشود، همين که جوان متدين، خوش اخلاق و خانواده داري به خواستگاري آمد، رضايت به ازدواج دهيد؛ ولو اين که هنوز کارمند، يا حقوق بگير هم نباشد.
خدا را رازق بدانيد، چرا که او متعهّد شده روزي بندگان صالح و پرتلاش خود را برساند.
به قول معروف: هر آن کس که دندان دهد نان دهد.
پيامبر اکر(ص) فرمودند: هر کسي از ترس هزينه زندگي ازدواج را ترک کند، از ما نيست.(5) و به قول شاعر:
غم روزي مخور، بر هم مزن اوراق دفتر را
که قبل از طفل، ايزد پر کند پستان مادر را 
قال رسول اللَّه:"اذا جاءکم من ترضون خلقه و دينه فزوّجوه الاّ تفعلوه تکن فتنة في الارض و فساد کبير".
در مورد خواب بايد بگوييم: گرچه هر خوابي تعبير ندارد و نمي شود به آن اعتنا کرد، اما ان شاءاللَّه خواب شما راست است، شايد آن آقا سيد همان، نيت و هدف پاک شما است که هميشه براي خوش بختي خود و ديگران دعا مي کنيد و شايد همان دعايي باشد که از خداوند بزرگ مي خواهيد يک انسان مؤمن و متدّين را نصيب شما بگرداند. منظور از پشيماني هم شايد اين باشد که در امر ازدواج تصميم جدي بگيريد و هر روز قصد خود را عوض نکنيد و به خاطر آيندهاي که هنوز نيامده اين قدر از ازدواج کردن هراس نداشته باشيد.
سفارش مي کنيم ارتباط خود را با خدا و پيامبر اکرم(ص) و ائمه اطهار(ع) مخصوصاً حضرت زهرا(ع) محکم کنيد و به آينده اميدوار باشيد. هر گونه ترس و وحشت از آينده از دل خود بيرون کنيد و در امر ازدواج هم زياد سخت گيرد نباشيد.
2. وسائل الشيعه، ج 14، ص 30.
3. علي اکبر مضاهري، جوانان و انتخاب همسر، ص 112.
4. مکارم الاخلاق.
5. کنز العمال، ج 16، ص 279، شماره حديث 44460.
الان وقت آن است که آتش عشقتان را بار دیگر روشن کنید و به یاد همسرتان بیاورید که چرا با او ازدواج کرده اید و دلایل او برای ازدواج با شما چه بوده است. ازدواج شما هم برای اینکه زنده بماند احتیاج به تغذیه دارد. در اینجا ۱۰ راه برای اینکه بهترین شوهر سال شوید آورده ایم.
۱) نسبت به آن چیزی که همسرتان به آن احساساتی است علاقه نشان دهید.
برای کسانیکه خشک و خشن هستند این کار سخت است. اگر کسی به چیزهایی که ما علاقه نداریم علاقه داشته باشد به نظر ما احمقانه است. این کار ساده ای نیست اما علاقه نشان دادن به چیزی که او دوست دارد بسیار او را خوشحال می سازد و این نشان میدهد که به او و احساساتش اهمیت میدهید.
۲) خواباندن بچه ها در تختشان:
اجازه دهیدحداقل یک بار در هفته او آزاد باشد و شما بچه ها را در تخت بگذارید. او هم نیاز دارد که هنگام خواب حمام گرمی بگیرد، مطالعه کند و ایمیل هایش را چک کند و حداقل یک شب بچه ها را فراموش کند، این کار همسرتان را به شدت شگفت زده خواهد کرد و از لحاظ رتبه بندی برای او، بین خرید جواهرات ارزان قیمت و سفر با هواپیما در آخر هفته قرار دارد.
۳) عذر خواهی را یاد بگیرید.
این کار از آسانترین و سخت ترین کارهاست! ازدواج مانند دوی ماراتن است، باید همیشه سرعتمان را کنترل کنیم، اگر کنترل از دست ما خارج شود خشم بر ما چیره می شود و کارهایی خواهیم کرد که بعد پشیمان خواهیم شد.
هنگامیکه اشتباه از شما بوده است، بهترین کار این است که بلند شوید و از او معذرت خواهی کنید. باور کنید این کار شما را شگفت زده خواهد کرد که چقدر زود آتش مشاجره احمقانه شما را خاموش خواهد کرد، آن طور که شما حتی فکرش را هم نمیکنید.
۴) از همسرتان برای تحمل کردن شما تشکر کنید.
شروع نکنید لیستی از عیبهایتان را به او بگویید و یا کارهای اشتباهی که نباید میکردید و انجام دادید را برای او بگویید و از او تشکر کنید که شما را تحمل میکند. نه! فقط از او برای تمام صبر و تحمل هایش در برابر شما تشکر کنید و اجازه دهید که او درباره این موضوع فکر کند. نباید او فکر کندکه شما آسانترین شخص در دنیا بوده اید که با او زندگی می کند.
۵) مراقب پاکیزگی خود باشید.
مراقب خوراک شبانه و تخمه های جلوی تلویزیون باشید. قرار دادن ظروف کثیف در سینک یک چیز است و شستن آنها چیز دیگر. اگر برای مدتی درخانه تنها بودید، اجازه ندهید بوی غذاهای مانده و کنسرو لوبیای شما همه جا را پر کند. لیوانهای روی پیشخوان را هم بشویید.
مطمئن باشید او از اینکه خانه تمیز و مرتب است لذت خواهد برد.
۶) زمانی را برای خودتان دو نفر اختصاص دهید.
حداقل یک بار در ماه او را توسط سپردن بچه ها به مادر یا نزدیکانتان و سفارش پیتزا برای آنها و رفتن شما به بیرون از منزل شگفت زده کنید. نیازی به رزرو صندلی در بهترین رستوران نیست. نیت شما از این کار برای او اهمیت دارد، خوردن یک همبرگر هم در کنار شما به تنهایی و بدون سر و صدای بچه ها برای او لذت بخش خواهد بود.
۷) همیشه آراسته باشید.
هنگامیکه همراه او به بیرون از خانه میروید مایه خجالت او نباشید. گوشها و بینی و گردنتان را از موهای زاید پاکیزه کنید، این موارد جزو نبایدها برای شما می باشند. او تنها نمی خواهد رفتار شما دوستانش را شگفت زده کند بلکه نظر دوستانش درباره ظاهر شما هم برایش بسیار اهمیت دارد.
۸) وقتهایی هم تنها باشید.
این مورد یکی از ضرورتها میباشد. همراه دوستانتان به یک مسافرت کوتاه بروید مدتی را دور از مسؤلیتهایتان باشید شما هم نیاز دارید گاهی باطریهایتان را شارژ کنید، این کار باعث میشود شما شاد و سرزنده شوید.
۹) رسیدگی به امور اقوامتان.
به همسرتان کمک کنید انتظارات خانواده شما را برآورده کند. از او نخواهید که به خانواده تان اطلاع دهد که آنها نمیتوانند برای دیدن نوه هایشان در عید امسال بیایند. تلفن را بردارید و خودتان این کار را بکنید. این قبیل کارها میتواند برای همسرتان بسیار سخت باشد.
۱۰) تربیت خود را حفظ کنید.
به خاطر داشته باشید او همسرتان است، یکی از رفقای شما نیست. در طی شام آروغ نزنید یا ذرت های بو داده را در هنگام دیدن فیلم در دهان خود نچپانید. کارهایی که در قرار عشقی خودتان بد می دانستید تا الان هم بد میباشند.
تلاشتان را ادامه بدهید و او را تحت تأثیر خود قرار دهید هر کاری که میتوانید انجام دهید تا آتش عشقتان زنده بماند و بجنگید که اشتیاق و علاقه شدید در بین شما از بین نرود. مکانهای جدید و عاشقانه را برای خوردن شام یا دیدن پیدا کنید، شاد باشید و بخندید و او را مطمئن کنید که او چقدر برای شما اهمیت دارد.
سایت سیمرغ
گاهی خوب است که به فرزندانمان جواب منفی دهیم ارضاي خواستهها و نيازها بايد به گونهاي باشد كه راه را براي رشد شخصيت فرد باز كند. به اين معني كه اگر هميشه همه خواستههاي ما بدون كوچكترين مانعي برآورده شود، آن گاه از وضعيت موجود احساس رضايت كرده و هيچ تلاشي براي بهبود شرايطي كه در آن هستيم انجام نميدهيم و به دنبال پيشرفت نخواهيم بود. اصولا پيدايش نيازها و خواستههاي تازه كه محركي براي حركت رو به جلو است نتيجه اين است كه به برخي از خواستههاي خود نرسيدهايم. بنابراين ما در حالي كه نياز فرزندان خود را برآورده ميكنيم، بايد آنها را آماده كنيم كه از لحاظ شخصيتي، اجتماعي و رواني به پلههاي بالاتري دست پيدا كنند.براي اين كار لازم است اولا خواستههاي معقول ارضا شود؛ چرا كه محروميت و ناكامي در دستيابي
فرزندان ممكن است در برخي مواقع خواستههايي داشته باشند كه برآورده كردن آنها به صلاح نباشد. با چنين فرزنداني چه برخوردي بايد داشته باشيم و چگونه ميتوانيم آنها را قانع كنيم؟ درخواست فرزندان بر اساس ميل و نياز آنهاست اما در برخي مواقع برآورده كردن اين ميل و نياز، ممكن است به مصلحت نباشد.
به خواستهها، شخص را در آينده از لحاظ شخصيتي و زندگي فردي با مشكل مواجه ميكند. دوم اينكه ارضا و پاسخگويي به اين خواستهها بايد نسبي باشد. پاسخ دادن نسبي به خواستهها روحيه صبر و افزايش تحمل را براي كودك به دنبال دارد و مهارتهاي تلاش براي بدست آوردنهاي بيشتر را در او تقويت ميكند.
اگر هميشه همه خواستههاي ما بدون كوچكترين مانعي برآورده شود، آن گاه از وضعيت موجود احساس رضايت كرده و هيچ تلاشي براي بهبود شرايطي كه در آن هستيم انجام نميدهيم و به دنبال پيشرفت نخواهيم بود.اين همان چيزي است كه روانشناسان به آن «ناكامي بهينه» ميگويند. در برخي موارد واقعا صلاح نيست به نيازهاي فرزندانمان پاسخ دهيم. اما چگونه؟
فرزندان ما هنگامي داراي شخصيت سالم هستند كه دو خصوصيت در آنها وجود داشته باشد. خصوصيت اول، شناخت واقعيتها و شناسايي محدوديتها و فرصتهايي است كه وجود دارد. يعني آموزش اين نكته كه در زندگي موانع و ناكاميهايي وجود دارد، خودش ميتواند يك هدف تربيتي باشد و به فرزند ما كمك كند كه واقعنگر تربيت شود و به قول معروف لوس و دردانه نشود. بچههاي لوس بچههايي هستند كه «نه» نشنيدهاند. خصوصيت دوم مربوط به تفكر فرزند است. به اين معني كه بايد متوجه شود دست ديگري نيز در كار است كه ممكن است بر وفق مراد او نباشد و او بايد راهحل مناسب را پيدا كند كه اوضاع را به نفع خودش تغيير دهد. تقويت اين روحيه در كودك مهم است.
«راه رفتن در خواب»۱ يكي از اختلالات مربوط به خواب است كه به صورت قدم زدن در حالت خواب بارز مي شود و طي آن كودك از رختخواب بلند مي شود و بدون اين كه هوشيار باشد و بداند چه كار مي كند، شروع به انجام كارهاي خودش(مثل غذا خوردن، حرف زدن، راه رفتن و...) مي كند. چنان چه در اين حالت كودك از خواب بيدار شود، چيزي به خاطر نمي آورد و هيچ آگاهي اي از كاري كه مي كرده است، ندارد. «خواب گردي» اغلب با صحبت كردن در خواب هم همراه است و به طور معمول زماني كه كودك وارد مرحله خواب عميق مي شود(يعني ۲ _ ۱ ساعت بعد از خواب رفتن) آغاز مي گردد.
علائم و نشانگان راه رفتن در خواب
به طور كلي زماني كه كودك كاملاً در خواب فرو رفته است، ناگهان بلند مي شود. در اين حالت حركات او بسيار آرام و آهسته است. ممكن است انگشتان و دست هايش را مرتب تكان دهد. چشم هاي كودك مي تواند كاملاً باز باشد؛ حتي گاهي چشمك هم مي زند. گاهي كودك خواب گرد از رختخواب بلند مي شود و بدون هدف دور اتاق مي گردد. در بيشتر موارد نيز بدون مشكل و ناراحتي خاصي مجدداً به رختخواب برمي گردد و دوباره مي خوابد. كودك ممكن است اين كارها را آرام و راحت انجام دهد، اما ممكن است گاهي فعاليت هاي هدفمندي را هم مثل لباس پوشيدن، باز كردن در و... انجام دهد. به طور معمول كودك در حين انجام اين گونه كارها هوشيار نيست، زماني كه با كودك صحبت شود، ممكن است او با زير لب سخن گفتن و زمزمه كردن پاسخ دهد. هر دوره از خواب گردي تقريباً ۲۰ _ ۵ دقيقه طول مي كشد و بعد از آن دوباره به اتاق و رختخوابش برمي گردد.
علت را ه رفتن در خواب و خطرات ناشي از آن
پژوهش ها نشان مي دهند كه ۱۵ درصد از كودكان بين ۱۵ _ ۵ سال براي اولين بار دچار خواب گردي مي شوند و ۶ _ ۳ درصد اين كودكان بيش از يك بار در خواب راه مي روند. اين اختلال در پسرها شايع تر از دخترهاست؛ و به طور معمول وقتي روي مي دهد كه كودك دچار خواب هاي پريشان شده است.(وگمان، ۲۰۰۲) چنان چه اين اختلال در بين والدين و اعضاي ديگر خانواده نيز مشاهده شده باشد، مي تواند به عنوان اختلالي ارثي شمرده شود. ۲۰ _ ۱۰ درصد از خواب گردي هاي كودكان مي تواند ناشي از سابقه خانوادگي باشد.(تفتي، ۲۰۰۵) هم چنين خواب گردي كودك، مي تواند ناشي از خستگي مفرط و يا فشارها و تنش هاي روزانه باشد. تحقيقات نشان مي دهند خواب گردي در كودكان مبتلا با افزايش سن كاهش مي يابد و به تدريج از بين مي رود. اما اگر خواب گردي كودك از ۹ سالگي به بعد شروع شود، ممكن است در دوران بزرگسالي نيز ادامه يابد. در اين صورت بهتر است، حتماً اين مشكل را جدي گرفت و درصدد درمان آن برآمد. در مواردي مشاهده مي شود كه خواب گردي كودك ناشي از عوامل زير است(اوونز، ۲۰۰۰):
روش هاي پيشگيري از راه رفتن در خواب
تا كنون روش علمي ويژه اي براي درمان كامل اين اختلال در كودكان ابداع نشده است، ولي مي توان با به كار بردن روش هاي زير ميزان خواب گردي كودك را هر چه كمتر كرد:
تشخيص بيماري
تشخيص اين اختلال با گرفتن پيشينه پزشكي و آزمايش هاي جسماني آغاز مي شود. در مواردي نيز پزشك معالج براي تشخيص بيماري آزمايش هاي ديگري نيز توصيه مي كند.
شيوه هاي درمان
والدين و اعضاي خانواده مي توانند با به كارگيري نكات زير به كودك مبتلا به خواب گردي كمك كنند:(سامرز، ۲۰۰۰):
- خواب ناكافي؛
- برنامه نامنظم خواب؛
- بيماري و داشتن تب بالا؛
- مصرف بعضي از داروها؛
- پر بودن مثانه؛
- خوابيدن در محيطي شلوغ و پرسر و صدا.
خواب گردي در دوران كودكي به انواع مختلفي ديده مي شود. بيشتر كودكاني كه تحت تاثير شرايط و تغييرات محيطي قرار مي گيرند، شب ها در خواب راه مي روند. اين گونه خواب گردي هاي كودك، ناشي از هيچ اختلال جدي و مهمي نيست و به طور معمول با كاهش شرايط استرس آور و رشد كودك به تدريج از بين مي رود. والدين اين كودكان تنها بايد مراقب باشند كه فرزندشان هنگام خواب آسيبي نبيند. برخي از كودكان تنها يك بار در چند ماه و برخي ديگر چند بار در طول يك ماه در خواب راه مي روند. كودكان خواب گرد اغلب از اين عمل ناخودآگاه خود احساس خجالت، شرمساري، اضطراب، گناه و گيجي مي كنند. خواب گردي كودك خطري براي ديگران ندارد. بيدار كردن كودكي كه در حال خواب راه مي رود، هيچ مشكلي پيش نمي آورد، تنها ممكن است براي چند لحظه جهت يابي خود را از دست بدهد و كمي گيج و سرگردان شود.
- از مصرف داروهاي نامتعارف، داروها و قرص هاي تجويز نشده از سوي پزشك خودداري كنيد.
- از مصرف داروهاي خواب آور خودداري كنيد.
- برنامه خواب و بيداري منظمي براي كودك در نظر بگيريد.
- تمرين هاي آرام سازي عضلاني، يوگا و مراقبه مي تواند موجب كاهش استرس و فشار رواني و بهبود رفتار خواب گردي در كودك شود. 
۱- كودك را خيلي آرام به رختخواب برگردانند.
۲- كودك را از آسيب ها و حوادث ناشي از خواب گردي مصون نگه دارند.
۳- جلوي نرده ها، بالكن ها و پرتگاه هاي منزل نرده بكشند.
۴- درب اصلي خانه را قفل بزنند(قفلي كه بالاتر از دسترس كودك باشد).
۵- اجازه ندهند كودك هنگام خواب خيلي خسته و متشنج به خواب رود.
۶- زنگوله اي به درِ اتاق كودك نصب كنند تا با باز شدن در، به صدا درآيد و اعضاي خانواده را باخبر كند. هم چنين با استفاده از روش هاي زير مي توانند خواب گردي كودك را كاهش دهند:
۱- كودك را براي چند شب تحت نظر بگيرند(چه موقع از خواب بيدار مي شود و چه مدتي خواب گردي مي كند).
۲- بعد از چند شب، كودك را ۱۵ دقيقه قبل از خواب گردي شبانه اش بيدار كنند.
۳- كودك را ۴ دقيقه بيدار نگه دارند(با او كمي حرف بزنند و يا كمي آب به او بدهند).
۴- اين كار را به مدت يك هفته انجام دهند.
۵- چنان چه مجدداً خواب گردي كودك شروع شد، انجام اين اقدامات را دوباره از سر بگيرند. والدين، خواهرها و برادرها و اعضاي خانواده بهتر است كودكي را كه زياد دچار خواب گردي مي شود، دست نيندازند و اذيت نكنند؛ زيرا او نسبت به اين رفتار خود هيچ آگاهي اي ندارد و به طور كلي چيزي به خاطر نمي آورد. صبح كه كودك بيدار مي شود، در صورتي درباره خواب گردي شب قبل او صحبت كنند كه خودش در اين مورد پرس و جو كند.
هميشه همه ما بر اين تصوريم که رژيم غذايي فقط مختص به اعضاي بدن است که يا چاق شده ايم و يا لاغر اما اگر خوب دقت کنيد متوجه مي شويد که پوست زيباي شما هم نياز به يک رژيم غذايي درست و سالم دارد. پوست خارجي ترين لايه نازک بدن است که از حساسيت زيادي برخوردار است و بايد مراقبت هاي ويژه اي داشته باشد خصوصا پوست صورت که در واقع جزو بهترين اعضاي بدن است. همان طور که بارها ذکر شده، رژيم مناسب براي حفظ سلامت پوست تقريبا همان رژيمي است که براي حفظ سلامت کل بدن نياز است. به اين دليل است که رژيم مناسب براي سلامت کل بدن، فرآيند پير سلولي را کند مي سازد و پوست نيز به عنوان جزئي از بدن با اين رژيم سلامتي بيشتري به دست مي آورد. البته رعايت يکسري نکات خاص در مورد پوست از اهميت خاصي برخوردار است. از جمله تعادل و تنوع. امروزه رعايت يک رژيم متعادل در همه جا توصيه مي شود. ولي واقعا يک رژيم متعادل چگونه است؟ منظور متخصصان تغذيه از رعايت يک رژيم متعادل، دريافت کافي کليه مواد مغذي مورد نياز است تا فرد دچار سوء تغذيه پروتئين و کمبود ويتامين و املاح نشود. اجراي چنين برنامه اي نقش مهمي در زندگي بسياري از افراد خصوصا کساني که علاقه زيادي به مصرف غذاي بيرون از منزل را دارند ايفا مي کند. البته به خاطر داشته باشيد براي اين که بتوانيم با مواد غذايي طبيعي از فرآيند پيري جلوگيري کنيم لازم است يکسري مواد غذايي را بيش از مقدار مورد نياز مصرف کنيم. استفاده از هرم غذايي و برنامه راهنماي روزانه غذا يک شيوه آسان و قابل درک براي اطمينان از مصرف يک رژيم متعادل است مثلا 6 تا 11 واحد از نان و غلات، 3 تا 5 واحد از سبزيجات، 2 تا 4 واحد از ميوه ها، 2 تا 3 واحد از گوشت يا جانشين هايش، 2واحد از شير و محصولات لبني. حتما از قديمي ها شنيده ايد که مصرف مواد غذايي تازه کليد جواني است اکنون اين مسأله از نظر علمي نيز به اثبات رسيده است. ميوه و سبزي تازه از پيري زودرس پوست جلوگيري مي کند. زيرا محتوي مقدار زيادي آنتي اکسيدان هستند. بسياري از رنگدانه هاي شيميايي که در ميوه ها و سبزي ها موجودند خاصيت آنتي اکسيداني بسيار بالايي دارند. اين آنتي اکسيدان ها موجب جلوگيري از تخريب سلولي مي شوند. بدين صورت که راديکال هاي آزاد موجود در بدن خصوصا در منطقه پوست را که در تماس با محيط اطراف است فلج کرده و جلوي عملکرد تخريبي آن ها را مي گيرند. براي اطمينان از وجود آنتي اکسيدان کافي در ميوه و سبزي، آن ها را به صورت خام و تازه مصرف کنيد، چون حرارت و نگهداري در يخچال و فريزر محتواي آنتي اکسيداني آن ها را کاهش مي دهد. پوستي که رطوبت کافي داشته باشد کمتر چروک مي شود، پس با مصرف مقدار زيادي آب در طي روز، آب موردنياز براي تعريق پوست را فراهم کنيد تا خشک نشود. متخصصان توصيه مي کنند که 6 تا 8 ليوان آب در روز بنوشيد. قهوه و نوشابه منابع خوبي براي تامين مايعات نيستند زيرا حاوي کافئين هستند که يک ماده ديورتيک(ادرارآور) است و موجب دفع آب به صورت ادرار مي شود. نکته ديگر اين که 2 تا 3 ساعت قبل از خواب آب زيادي ننوشيد زيرا ممکن است موجب افزايش ورم صبحگاهي و کشيدگي بيش از اندازه پوست شود. غير از سوختن پوست زير آفتاب ظهر، اضافه و کم کردن وزن به سرعت پوست را چروک مي کند زيرا با افزايش چربي بدن پوست کش آمده و با لاغر شدن، چربي بدن تحليل مي رود و پوست جمع شده، چروک مي خورد. البته ميزان جمع شدن پوست به سن فرد(هر چه سن بالاتر باشد احتمال چروک شدن بيشتر است)، ژنتيک و ديگر عوامل موثر مثل نوع رژيم بستگي دارد. پس مراقب کالري مصرفي تان باشيد تا دچار اضافه وزن نشويد و اگر قصد کاهش وزن داريد، حتما زيرنظر متخصص تغذيه رژيم بگيريد زيرا اضافه و کم کردن مرتب وزن، نه تنها براي پوست بلکه براي کل بدن مضر است. شيوه کلي پخت غذا استفاده از حرارت است و همان طور که مي دانيد و تمام شيميدان ها گفته اند افزايش حرارت موجب تغيير محتوايي در مواد غذايي مي شود. يعني هر دفعه گرم کردن غذا، فرآيندهاي تخريبي اکسيداسيون به سرعت بالا مي رود، به عبارت ديگر حرارت، مواد مغذي و آنتي اکسيدان هاي موجود در غذا را کاهش و راديکال هاي آزاد را افزايش مي دهد. در نتيجه آنتي اکسيدان کمتر و راديکال آزاد بيشتري دريافت مي کنيم که عامل اصلي پيري پوست است. ولي نخوردن غذاي پخته هم اشتباه است و نبايد مصرف غذاهاي پخته شده را قطع کنيد تا از اثرات مخرب آن مصون باشيد بايد مدت زمان پخت مواد غذايي را کاهش دهيد و از سرخ کردن زياد غذاها و پختن آن ها با مقادير فراوان روغن و چربي بپرهيزيد. بهترين روش پخت، پختن غذا با مواد غذايي کاملا تازه در مدت کم و مصرف سريع آن است. تبيان اردبيل 
هدف از ازدواج چيست؟از نظر اسلام اهداف اساسي ازدواج از نظر اسلام اهداف اساسي ازدواج عبارتند از:
1- رسيدن به آرامش:
در نظام الهي و فرهنگ قرآني، هدف اصلي از ازدواج رسيدن به آرامش روان و آسايش خاطر، پيمودن طريق رشد، دستيابي به کمال انساني و نزديکي به ذات حق است. ترديدي نيست که از تنهايي به درآمدن، همسر و همراه شدن، خانوادۀ مستقل تشکيل دادن، ارضاي کششهاي نفساني و غرايز طبيعي و فرزند آوري از نتايج قهري ازدواج، نيز از مهمترين عوامل مؤثر در آرامش روان، آسايش فکر و جان و احساس رضامندي دروني است.(1)
2 – بقاي نسل:
يکي از اهداف جانبي ازدواج، فرزند آوري و بقاي نسل است.
3 – پاسخ به نداي فطرت:
ازدواج پاسخي است خداپسندانه به نداي فطرت زيرا خداوند وجود انسان غريزه جنسي را قرار داده است.
4 – حفظ عفت:
از هدف مهم ازدواج، حفظ پاکدامني زنان و مردان و جلوگيري از لغزشهاي گوناگون است، زيرا ازدواج تنها راه ارضاي طبيعي تمايل جنسي است،از اين رو پيامبر(ص) فرمود: «هر کس ازدواج کند، نيمي از دينش را حفظ کرده، پس بايد در نيم ديگر از خدا بترسد»(5) پي نوشت: 1 – غلامعلي افروز، همسران برتر تا ص 24. گردآوري: گروه اينترنتي نيک صالحي تبيان اردبيل 
قرآن کريم در معرفي فلسفه ازدواج ميفرمايد: «و يکي (ديگر) از نشانه هاي خدا اين استکه از جنس خودتان همسراني براي شما آفريد تا در کنار آنها آرامش پيدا کنيد»(2) خداوند در اين آيه و آيه 189 اعراف، ضمن آن که حقيقت زن و مرد را يک گوهر دانسته و هيچ امتيازي از لحاظ مبدأ آفرينش بين آنها قايل نشده، آرامش خاطر و روان را هدف ازدواج و زن را محور آرامش معرفي کرده است.
امام سجاد(ع) وجود فرزند را از سعادت هاي انسان مي داند(3). امام صادق(ع) يکي از معيارهاي مهم در انتخاب همسر را توان زاييدن فرزند بسيار معرفي ميکند (4). 
2 – روم (30) آيه 21.
3 – وسائل الشيعه، ج 15 . ص 96.
4 – همان، ج 14 ، ص 33.
5 – سفينه البحار، ج 1، ص 561.
در دعاهاي اسلامي، دريايي از حقايق ناب عرفاني موج ميزند. يکي از نغزترين، معروف ترين و زيباترين ادعيه«مناجات شعبانيه» است که به روايت«ابن خالويه»، اين مناجات را حضرت امير(ع) و امامان ديگر در«ماه شعبان» مي خواندند. در«مفاتيح الجنان» نيز در اعمال مشترکه ماه شعبان، به عنوان«عمل هشتم» آمده است. بجاست که از عارف کامل، امام راحل، خميني(ره) ياد کنيم که با يادکرد پيوسته از اين دعا و مضامين بلندش، آن هم با زبان و لحني خاص و شوق انگيز، توجه امت ما را به اين گنجينه عرفاني بيشتر معطوف ساخت. به اين چند نمونه دقت کنيد: «مناجات شعبانيه از مناجات هايي است که اگر يک نفر انسان دلسوخته، يک عارف دلسوخته - نه از اين عارف هاي لفظي - بخواهد آن را شرح کند، و شرح کند از براي ديگران، بسيار ارزشمند است و محتاج به شرح است...»(1) «چه بسا مسائل عرفاني که در قرآن و اين مناجات هاي ائمه اطهار(ع) و همين«مناجات شعبانيه مسائل عرفاني هست که اشخاص، فلاسفه، عرفا، تا حدودي ممکن است ادراک کنند، بفهمند عناوين را، لکن آن ذوق عرفاني چون حاصل نشده است، نمي توانند وجدان کنند.» (2) و مي فرمايد: «مناجات«شعبانيه» را خوانديد؟ بخوانيد آقا! مناجات شعبانيه از مناجات هايي هست که اگر انسان دنبالش برود و فکر در او بکند، انسان را به يک جايي مي رساند ... همه ائمه هم به حسب روايت مي خواندند.»(3) «بسم الله الرحمن الرحيم» معبودا، آن سان به رحمت تو اميدوارم که گويي در پيشگاهت ايستادهام و توکل بسزايم به تو برسرم سايه گسترده است، پس تو فرماني را که سزاوار آني، راندهاي و مرا در عفو و گذشتت پوشاندهاي! معبودا، اگر بر من بخشش آري، کيست که در بخشودن، سزاوارتر از تو باشد؟ و اگر مرگم در رسد در حالي که کردارم مرا به تو نزديک نکرده[به يکايک گناهانم اعتراف مي کنم] و اقرار به گناهانم را وسيلهاي براي وصال به تو قرار مي دهم. معبودا، با گرايشم به خواهش نفس، برخود ستم کردم. پس واي بر من اگر بر آن آمرزش نياوري! معبودا، هماره نيکي تو در طول زندگاني ام به من رسيده، و اينک نيکي و احساس خود را به گاه مرگم نيز بر من ارزاني دار. معبودا، چگونه پس از مرگم از الطافت نوميد شوم در حالي که در سراسر زندگانيام چيزي جز نيکي برمن روا نداشتهاي؟ معبودا، کارم را آن سان برعهده گير که تو خود سزاوار آني، و از فضلت بر بنده گنهکاري چون من بخش که نادانياش او را در گرداب خود فرو برده است. معبودا، تو گناهاني از من در دنيا پوشاندي که من به پوشاندن آن ها در آخرت نيازمندترم. اينک اگر اين گناهان را بر احدي از بندگان شايستهات نمايان نکردهاي، مرا در روز رستاخيز نيز در حضور مردم رسوا مفرما! معبودا، بخشايندگيات بساط اميد و آرزويم گسترد و گذشت تو از کردارم برتر آمد. معبودا، روزي که در ميان مردم داوري کني، مرا به ديدارت شاد گردان. معبودا، عذرخواهيام به درگاه تو مانند عذرخواهي کسي است که به پذيرش عذرش سخت نيازمند است. از اين رو پوزشم پذير، اي بزرگوارترين کسي که بدکاران از او پوزش خواهند. معبودا[دست] نيازم[خالي] باز مگردان و چشم اميدم نوميد مساز، و [رشته] اميد و آمالم مگسل. معبودا، حاجتم را باز مگردان و طمعم را به نوميدى مكشان و اميد و آرزويم را از درگاهت قطع مفرما. معبودا، اگر خواري ام مي خواستي، هدايتم نمي کردي و اگر رسوايي ام مي خواستي، عافيتم نمي بخشيدي. معبودا، چنين گمان ندارم که تو، بنده نيازمندي هم چون مرا که براي رفع نيازم عمري در پيشگاهت سپري کردهام، از خود براني. معبودا، ستايش جاودان و پايدار و هميشگي از آن توست؛ ستايشي که فزوني گيرد و به نيستي نرود و آن سان باشد که تو دوست داري و پسندي. معبودا، اگر مرا به جرم و جريرتم گيري، تو را به عفو و گذشتت گيرم؛ و اگر مرا به گناهمگيري، تو را به آمرزشت گيرم؛ و اگر مرا به آتشم اندر سازي، به دوزخيان گويم که: <منم دوستدار تو!> معبودا، اگر در برابر طاعتِ تو کردارم خوار و بي مقدار آيد، ولي در برابر اميد[به بزرگواريات] آرزويم بسي بزرگ است. معبودا، چه سان از درگاهت ناکام بازگردم که به تو بس خوشگمانم که مرا کامروا و برخوردار از مِهرت بازگرداني؟ معبودا، عمرم را در بي خبري از تو سپري کردم و جوانيام را در سرمستي دوري از تو فرسودم! معبودا، در روزگارانِ غرور به تو بيدار نشدم و هماره رهِ خشم تو پوييدم. معبودا، اينک منم بنده تو و زاده بنده تو. در پيشگاهت ايستادهام و به بزرگواري و بخشندگي ات توسل جستهام. معبودا، منم بندهاي که از سرِ شوخ چشمي در پيشگاه تو گنه کردم، و اينک از تو عفو خواهم؛ زيرا که عفو، صفتِ بزرگواري و بخشندگي توست. معبودا، مرا تواني نيست که بدان از چنگ گناهانم گريزم، مگر وقتي که تو با دوستيات بيدارم کني و آن سان شوم که تو خواهي؛ پس سپاست گويم از آن رو که مرا به[درياي] کرمت درآوردي و دلم از پليدي غفلت از حضرت تو زدودي. معبودا، مرا به چشم آن بندهاي نگر که او را خواندي و پاسخت داد[و به سويت شتافت] و او را بر طاعتت گماردي و از تو فرمان بُرد. اي نزديکي که[از هيچ بندهاي] دور نشوي[و حتي] از بندگان مغرورت نيز دوري نمي گزيني. و اي بخشندهاي که به اميدواران پاداشت، تنگ چشمي نمي کني! معبودا، به من دلي بخش که مشتاق مقام قرب تو شود، و زباني که صدقش به سوي درگاهت بالا رود، و ديدهاي حقيقت بين که به تو تقرب جويد. معبودا، هر که به تو شناخته شود، گمنام نگردد[هر که تو را شناسد، جهل و ناداني به او روي نکند.] و هر که به تو پناه جويد، خوار نشود. و هر که تو به او رخ بنمايي، بنده دگري نشود. معبودا، هر که به نور تو راه پويد، هماره روشن ضمير باشد و هر که آستانِ تو جويد، هماره در پناهت سر کند. معبودا، به تو پناه جستم؛ مباد که برخلاف آن چه به تو گمان دارم، با من رفتار کني و از رحمتت دورم سازي! معبودا، مرا در شمار دوستانت قرار ده، همان ها که به فزوني دوستيات اميد بستهاند. معبودا، هماره مرا شيفته يادت گردان؛ آنسان شيفتگي که جلوه نام هايت وجودم را فرا گيرد و مرا به مقام قدس تو رساند. معبودا، به ذات تو بر تو سوگند که مرا به جايگاه بندگان فرمانبردار و شايستهات رساني، که مرا تواني نيست که از خود زياني رانم و براي خود سودي به دست آرَم. معبودا، منم بنده ناتوان گنهکار و برده توبهکنندهات. مرا در شمار کساني قرار مده که از آنان رخ برتافتهاي و از فريطِ غفلت، هرگز مشمول گذشت تو نگردند! معبودا، مرا به کمالِ گسستن[از خلق] و پيوستن به خودت رسان و ديده قلبمان را با فروغي که بدان تو را مشاهده کنند، روشن فرما تا ديده دل ما حجاب هاي نوراني را بر درَد و به کانِ عظمت و جلال رسد و جان هاي ما به مقام والاي قدس تو بپيوندد. معبودا، مرا در شمار کساني قرار ده که چون آنان را خواندي، پاسخت دادند و چون بدانان نگريستي، بر اثر تجلّي شکوه و جلالت، مدهوش شدند. پس تو با آن ها به نهان، راز گفتي و آنان به عيان، به طاعت تو پرداختند. معبودا، بر نيک گمانيام[به تو] زنگار نوميدي ننشانم که هرگز اميدم به بزرگواري زيباي تو گسسته نشود. معبودا، اگر خطاها مرا از نظر تو انداخته، به خاطر توکل و اعتماد شايستهام به تو، از من درگذر! معبودا، اگر گناهان، مرا از بلنداي الطاف شايانت به نشيبِ[حرمان] فرو کشد، ولي يقينم به کرمت هم چنان بيدار و آگاهم نگه داشته است. معبودا، اگر چه خواب غفلت مرا درربود و نگذاشت که آماده ديدارت شوم، ولي شناختي که به نعمت هايم دارم، مرا بيدار داشته است. معبودا، اگر کيفر بزرگت مرا به سوي آتش رانَد، ولي لطف فراوانت مرا به سوي بهشت خوانَد. معبودا، از تو خواهم و به درگاه تو نالم و به تو گرايم. و از تو خواهم که بر محمد و خاندان محمد درود فرستي و مرا در شمار کساني قرار دهي که هماره ياد تو کنند و پيمانت نگه دارند و از سپاست غفلت نورزند و فرمانت خوار نشمرند. معبودا، مرا به نور گرانقدر خويش رسان تا تو را شناسم و از جز تو رخ برتابم و از تو ترسم و فرمانت برم؛ اي دارنده شکوه و بزرگواري و درود و سلام فراوان خدا بر محمد فرستادهاش و خاندان پاکش باد. پي نوشتها: منبع: سايت آويني تبيان اردبيل 
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اسْمَعْ دُعَائِي إِذَا دَعَوْتُكَ وَ اسْمَعْ نِدَائِي إِذَا نَادَيْتُكَ وَ أَقْبِلْ عَلَيَّ إِذَا نَاجَيْتُكَ فَقَدْ هَرَبْتُ إِلَيْكَ وَ وَقَفْتُ بَيْنَ يَدَيْكَ مُسْتَكِينا لَكَ مُتَضَرِّعا إِلَيْكَ رَاجِيا لِمَا لَدَيْكَ ثَوَابِي وَ تَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِي وَ تَخْبُرُ حَاجَتِي وَ تَعْرِفُ ضَمِيرِي وَ لا يَخْفَى عَلَيْكَ أَمْرُ مُنْقَلَبِي وَ مَثْوَايَ وَ مَا أُرِيدُ أَنْ أُبْدِئَ بِهِ مِنْ مَنْطِقِي وَ أَتَفَوَّهَ بِهِ مِنْ طَلِبَتِي وَ أَرْجُوهُ لِعَاقِبَتِي وَ قَدْ جَرَتْ مَقَادِيرُكَ عَلَيَّ يَا سَيِّدِي فِيمَا يَكُونُ مِنِّي إِلَى آخِرِ عُمْرِي مِنْ سَرِيرَتِي وَ عَلانِيَتِي وَ بِيَدِكَ لا بِيَدِ غَيْرِكَ زِيَادَتِي وَ نَقْصِي وَ نَفْعِي وَ ضَرِّي إِلَهِي إِنْ حَرَمْتَنِي فَمَنْ ذَا الَّذِي يَرْزُقُنِي وَ إِنْ خَذَلْتَنِي فَمَنْ ذَا الَّذِي يَنْصُرُنِي إِلَهِي أَعُوذُ بِكَ مِنْ غَضَبِكَ وَ حُلُولِ سَخَطِكَ إِلَهِي إِنْ كُنْتُ غَيْرَ مُسْتَأْهِلٍ لِرَحْمَتِكَ فَأَنْتَ أَهْلٌ أَنْ تَجُودَ عَلَيَّ بِفَضْلِ سَعَتِكَ إِلَهِي كَأَنِّي بِنَفْسِي وَاقِفَةٌ بَيْنَ يَدَيْكَ وَ قَدْ أَظَلَّهَا حُسْنُ تَوَكُّلِي عَلَيْكَ فَقُلْتَ[فَفَعَلْتَ] مَا أَنْتَ أَهْلُهُ وَ تَغَمَّدْتَنِي بِعَفْوِكَ إِلَهِي إِنْ عَفَوْتَ فَمَنْ أَوْلَى مِنْكَ بِذَلِكَ وَ إِنْ كَانَ قَدْ دَنَا أَجَلِي وَ لَمْ يُدْنِنِي[يَدْنُ] مِنْكَ عَمَلِي فَقَدْ جَعَلْتُ الْإِقْرَارَ بِالذَّنْبِ إِلَيْكَ وَسِيلَتِي إِلَهِي قَدْ جُرْتُ عَلَى نَفْسِي فِي النَّظَرِ لَهَا فَلَهَا الْوَيْلُ إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَهَا إِلَهِي لَمْ يَزَلْ بِرُّكَ عَلَيَّ أَيَّامَ حَيَاتِي فَلا تَقْطَعْ بِرَّكَ عَنِّي فِي مَمَاتِي إِلَهِي كَيْفَ آيَسُ مِنْ حُسْنِ نَظَرِكَ لِي بَعْدَ مَمَاتِي وَ أَنْتَ لَمْ تُوَلِّنِي[تُولِنِي] إِلا الْجَمِيلَ فِي حَيَاتِي إِلَهِي تَوَلَّ مِنْ أَمْرِي مَا أَنْتَ أَهْلُهُ وَ عُدْ عَلَيَّ بِفَضْلِكَ عَلَى مُذْنِبٍ قَدْ غَمَرَهُ جَهْلُهُ إِلَهِي قَدْ سَتَرْتَ عَلَيَّ ذُنُوبا فِي الدُّنْيَا وَ أَنَا أَحْوَجُ إِلَى سَتْرِهَا عَلَيَّ مِنْكَ فِي الْأُخْرَى[إِلَهِي قَدْ أَحْسَنْتَ إِلَيَ] إِذْ لَمْ تُظْهِرْهَا لِأَحَدٍ مِنْ عِبَادِكَ الصَّالِحِينَ فَلا تَفْضَحْنِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَى رُءُوسِ الْأَشْهَادِ إِلَهِي جُودُكَ بَسَطَ أَمَلِي وَ عَفْوُكَ أَفْضَلُ مِنْ عَمَلِي إِلَهِي فَسُرَّنِي بِلِقَائِكَ يَوْمَ تَقْضِي فِيهِ بَيْنَ عِبَادِكَ إِلَهِي اعْتِذَارِي إِلَيْكَ اعْتِذَارُ مَنْ لَمْ يَسْتَغْنِ عَنْ قَبُولِ عُذْرِهِ فَاقْبَلْ عُذْرِي يَا أَكْرَمَ مَنِ اعْتَذَرَ إِلَيْهِ الْمُسِيئُونَ إِلَهِي لا تَرُدَّ حَاجَتِي وَ لا تُخَيِّبْ طَمَعِي وَ لا تَقْطَعْ مِنْكَ رَجَائِي وَ أَمَلِي إِلَهِي إِنْ كَانَ صَغُرَ فِي جَنْبِ طَاعَتِكَ عَمَلِي فَقَدْ كَبُرَ فِي جَنْبِ رَجَائِكَ أَمَلِي إِلَهِي لَوْ أَرَدْتَ هَوَانِي لَمْ تَهْدِنِي وَ لَوْ أَرَدْتَ فَضِيحَتِي لَمْ تُعَافِنِي إِلَهِي مَا أَظُنُّكَ تَرُدُّنِي فِي حَاجَةٍ قَدْ أَفْنَيْتُ عُمُرِي فِي طَلَبِهَا مِنْكَ إِلَهِي فَلَكَ الْحَمْدُ أَبَدا أَبَدا دَائِما سَرْمَدا يَزِيدُ وَ لا يَبِيدُ كَمَا تُحِبُّ وَ تَرْضَى إِلَهِي إِنْ أَخَذْتَنِي بِجُرْمِي أَخَذْتُكَ بِعَفْوِكَ وَ إِنْ أَخَذْتَنِي بِذُنُوبِي أَخَذْتُكَ بِمَغْفِرَتِكَ وَ إِنْ أَدْخَلْتَنِي النَّارَ أَعْلَمْتُ أَهْلَهَا أَنِّي أُحِبُّكَ اِلهى اِنْ كانَ صَغُرَ فى جَنْبِ طاعَتِكَ عَمَلى فَقَدْ كَبُرَ فى جَنْبِ رَجاَّئِكَ اَمَلى إِلَهِي كَيْفَ أَنْقَلِبُ مِنْ عِنْدِكَ بِالْخَيْبَةِ مَحْرُوما وَ قَدْ كَانَ حُسْنُ ظَنِّي بِجُودِكَ أَنْ تَقْلِبَنِي بِالنَّجَاةِ مَرْحُوما إِلَهِي وَ قَدْ أَفْنَيْتُ عُمُرِي فِي شِرَّةِ السَّهْوِ عَنْكَ وَ أَبْلَيْتُ شَبَابِي فِي سَكْرَةِ التَّبَاعُدِ مِنْكَ إِلَهِي فَلَمْ أَسْتَيْقِظْ أَيَّامَ اغْتِرَارِي بِكَ وَ رُكُونِي إِلَى سَبِيلِ سَخَطِكَ إِلَهِي وَ أَنَا عَبْدُكَ وَ ابْنُ عَبْدِكَ قَائِمٌ بَيْنَ يَدَيْكَ مُتَوَسِّلٌ بِكَرَمِكَ إِلَيْكَ إِلَهِي أَنَا عَبْدٌ أَتَنَصَّلُ إِلَيْكَ مِمَّا كُنْتُ أُوَاجِهُكَ بِهِ مِنْ قِلَّةِ اسْتِحْيَائِي مِنْ نَظَرِكَ وَ أَطْلُبُ الْعَفْوَ مِنْكَ إِذِ الْعَفْوُ نَعْتٌ لِكَرَمِكَ إِلَهِي لَمْ يَكُنْ لِي حَوْلٌ فَأَنْتَقِلَ بِهِ عَنْ مَعْصِيَتِكَ إِلا فِي وَقْتٍ أَيْقَظْتَنِي لِمَحَبَّتِكَ وَ كَمَا أَرَدْتَ أَنْ أَكُونَ كُنْتُ فَشَكَرْتُكَ بِإِدْخَالِي فِي كَرَمِكَ وَ لِتَطْهِيرِ قَلْبِي مِنْ أَوْسَاخِ الْغَفْلَةِ عَنْكَ إِلَهِي انْظُرْ إِلَيَّ نَظَرَ مَنْ نَادَيْتَهُ فَأَجَابَكَ وَ اسْتَعْمَلْتَهُ بِمَعُونَتِكَ فَأَطَاعَكَ يَا قَرِيبا لا يَبْعُدُ عَنِ الْمُغْتَرِّ بِهِ وَ يَا جَوَادا لا يَبْخَلُ عَمَّنْ رَجَا ثَوَابَهُ إِلَهِي هَبْ لِي قَلْبا يُدْنِيهِ مِنْكَ شَوْقُهُ وَ لِسَانا يُرْفَعُ إِلَيْكَ صِدْقُهُ وَ نَظَرا يُقَرِّبُهُ مِنْكَ حَقُّهُ إِلَهِي إِنَّ مَنْ تَعَرَّفَ بِكَ غَيْرُ مَجْهُولٍ وَ مَنْ لاذَ بِكَ غَيْرُ مَخْذُولٍ وَ مَنْ أَقْبَلْتَ عَلَيْهِ غَيْرُ مَمْلُوكٍ[مَمْلُولٍ] إِلَهِي إِنَّ مَنِ انْتَهَجَ بِكَ لَمُسْتَنِيرٌ وَ إِنَّ مَنِ اعْتَصَمَ بِكَ لَمُسْتَجِيرٌ وَ قَدْ لُذْتُ بِكَ يَا إِلَهِي فَلا تُخَيِّبْ ظَنِّي مِنْ رَحْمَتِكَ وَ لا تَحْجُبْنِي عَنْ رَأْفَتِكَ إِلَهِي أَقِمْنِي فِي أَهْلِ وَلايَتِكَ مُقَامَ مَنْ رَجَا الزِّيَادَةَ مِنْ مَحَبَّتِكَ إِلَهِي وَ أَلْهِمْنِي وَلَها بِذِكْرِكَ إِلَى ذِكْرِكَ وَ هِمَّتِي فِي رَوْحِ نَجَاحِ أَسْمَائِكَ وَ مَحَلِّ قُدْسِكَ إِلَهِي بِكَ عَلَيْكَ إِلا أَلْحَقْتَنِي بِمَحَلِّ أَهْلِ طَاعَتِكَ وَ الْمَثْوَى الصَّالِحِ مِنْ مَرْضَاتِكَ فَإِنِّي لا أَقْدِرُ لِنَفْسِي دَفْعا وَ لا أَمْلِكُ لَهَا نَفْعا إِلَهِي أَنَا عَبْدُكَ الضَّعِيفُ الْمُذْنِبُ وَ مَمْلُوكُكَ الْمُنِيبُ[الْمَعِيبُ] فَلا تَجْعَلْنِي مِمَّنْ صَرَفْتَ عَنْهُ وَجْهَكَ وَ حَجَبَهُ سَهْوُهُ عَنْ عَفْوِكَ إِلَهِي هَبْ لِي كَمَالَ الانْقِطَاعِ إِلَيْكَ وَ أَنِرْ أَبْصَارَ قُلُوبِنَا بِضِيَاءِ نَظَرِهَا إِلَيْكَ حَتَّى تَخْرِقَ أَبْصَارُ الْقُلُوبِ حُجُبَ النُّورِ فَتَصِلَ إِلَى مَعْدِنِ الْعَظَمَةِ وَ تَصِيرَ أَرْوَاحُنَا مُعَلَّقَةً بِعِزِّ قُدْسِكَ إِلَهِي وَ اجْعَلْنِي مِمَّنْ نَادَيْتَهُ فَأَجَابَكَ وَ لاحَظْتَهُ فَصَعِقَ لِجَلالِكَ فَنَاجَيْتَهُ سِرّا وَ عَمِلَ لَكَ جَهْرا إِلَهِي لَمْ أُسَلِّطْ عَلَى حُسْنِ ظَنِّي قُنُوطَ الْإِيَاسِ وَ لا انْقَطَعَ رَجَائِي مِنْ جَمِيلِ كَرَمِكَ إِلَهِي إِنْ كَانَتِ الْخَطَايَا قَدْ أَسْقَطَتْنِي لَدَيْكَ فَاصْفَحْ عَنِّي بِحُسْنِ تَوَكُّلِي عَلَيْكَ إِلَهِي إِنْ حَطَّتْنِي الذُّنُوبُ مِنْ مَكَارِمِ لُطْفِكَ فَقَدْ نَبَّهَنِي الْيَقِينُ إِلَى كَرَمِ عَطْفِكَ إِلَهِي إِنْ أَنَامَتْنِي الْغَفْلَةُ عَنِ الاسْتِعْدَادِ لِلِقَائِكَ فَقَدْ نَبَّهَتْنِي الْمَعْرِفَةُ بِكَرَمِ آلائِكَ إِلَهِي إِنْ دَعَانِي إِلَى النَّارِ عَظِيمُ عِقَابِكَ فَقَدْ دَعَانِي إِلَى الْجَنَّةِ جَزِيلُ ثَوَابِكَ إِلَهِي فَلَكَ أَسْأَلُ وَ إِلَيْكَ أَبْتَهِلُ وَ أَرْغَبُ وَ أَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَجْعَلَنِي مِمَّنْ يُدِيمُ ذِكْرَكَ وَ لا يَنْقُضُ عَهْدَكَ وَ لا يَغْفُلُ عَنْ شُكْرِكَ وَ لا يَسْتَخِفُّ بِأَمْرِكَ إِلَهِي وَ أَلْحِقْنِي بِنُورِ عِزِّكَ الْأَبْهَجِ فَأَكُونَ لَكَ عَارِفا وَ عَنْ سِوَاكَ مُنْحَرِفا وَ مِنْكَ خَائِفا مُرَاقِبا يَا ذَا الْجَلالِ وَ الْإِكْرَامِ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ رَسُولِهِ وَ آلِهِ الطَّاهِرِينَ وَ سَلَّمَ تَسْلِيما كَثِيرا.
خداوندا، برمحمد و خاندان محمد درود فرست و آن دم که تو را خوانم، دعايم بشنو؛ و چون تو را ندا دهم ندايم بشنو؛ و آن گاه که با تو راز گويم، به من رخ بنماي که[از همه جهان و جهانيان] به سوي تو گريختهام و در پيشگاهت ايستادهام، نالان و زاران و بي برگ و نوا، و به پاداشي که نزد توست اميدوارم. و تو داني که در دل چه دارم و از نيازم آگهي و نهادم مي شناسي؛ و کار اين سراي و آن سرايم برتو پوشيده نيست. [و توداني] آن چه خواهم که به زبانم رانم و بنمايم و خواستهام گويم و آن چه براي سرانجام خويش بدان اميدوارم. سرورا، سرنوشتم به دست توست و هر آن چه تا واپسين دم حياتم، نهان و عيان از من سرزند، تو داني. و کاستي و فزود و سود و زيانم تنها به دست توست نه دگري. معبودا، اگر مرا از رزقت ناکام گرداني، کيست که روزي ام دهد؟ و اگر به خواريام کشاني، کيست که ياريام دهد؟ معبودا، از خشم تو و فرود آمدن کيفرت به تو پناه برم. معبودا، اگر من سزاوار رحمت تو نيستم، تو خود سزاواري که مرا از مهر و بخشش بي شمارت برخوردار کني.
1- صحيفه نور، ج 20، ص189.
2- همان، ج17، ص 265.
3- همان، ج19، ص 158.
ماه مبارک شعبان، ماه بسيار شريفي است و منسوب است به حضرت سيد انبياء (ص)؛ آن حضرت اين ماه را روزه مي داشت و وصل مي كرد به ماه رمضان و مي فرمود: شعبان ماه من است؛ هر كه يك روز از ماه مرا روزه بدارد بهشت او را واجب شود و از حضرت صادق(ع) روايت است كه چون ماه شعبان داخل مي شد حضرت امام زين العابدين(ع) اصحاب خود را جمع مي نمود و مي فرمود: اي گروه اصحاب من مي دانيد اين چه ماهي است؟ اين ماه شعبان است، و حضرت رسول ص مي فرمود شعبان ماه من است؛ پس روزه بداريد در اين ماه براي محبّت پيغمبر خود، و براي تقرّب به سوي پروردگار خود. بحقّ آن خدايي كه جان علي بن الحسين به دست قدرت اوست سوگند ياد مي كنم كه از پدرم حسين بن علي(ع) شنيدم كه فرمود: شنيدم از اميرالمؤمنين(ع) كه هر كه روزه دارد شعبان را براي محبّت پيغمبر خدا و تقرّب بسوي خدا، دوست دارد خدا او را و نزديك گرداند او را به كرامت خود در روز قيامت، و بهشت را براي او واجب گرداند. و شيخ روايت كرده از صفوان جمال كه گفت فرمود به من حضرت صادق(ع) كه وادار كن كساني را كه در ناحيه و اطراف تو هستند بر روزه شعبان گفتم فدايت شوم مگر مي بيني در فضيلت آن چيزي فرمود بلي بدرستي كه رسول خداص هرگاه مي ديد هلال شعبان را امر مي فرمود مُنادي را كه ندا مي كرد در مدينه اي اهل مدينه من رسولم از جانب رسول خدا به سوي شما مي فرمايد آگاه باشيد بدرستي كه شعبان ماه من است پس خدا رحمت كند كسي را كه ياري كند مرا بر ماه من يعني روزه بدارد آن را پس گفت حضرت صادق(ع) كه اميرالمؤمنين(ع) مي فرمود كه فوت نشد از من روزه شعبان از زماني كه شنيدم منادي رسول خداص ندا كرد در شعبان و فوت نخواهد شد از من تا مدتي كه حيات دارم انشاءالله تعالي پس مي فرمود كه روزه دو ماه شعبان و رمضان توبه و مغفرتست از خداوند متعال. رَسُولُ اللَّهِ(ص): أَلَا إِنَّ رَجَباً شَهْرُ اللَّهِ الْأَصَمُّ وَ هُوَ شَهْرٌ عَظِيمٌ وَ إِنَّمَا سُمِّيَ الْأَصَمَّ لِأَنَّهُ لَا يُقَارِبُهُ شَيْ ءٌ مِنَ الشُّهُورِ حُرْمَةً وَ فَضْلًا عِنْدَ اللَّهِ وَ كَانَ أَهْلُ الْجَاهِلِيَّةِ يُعَظِّمُونَهُ فِي جَاهِلِيَّتِهِمْ فَلَمَّا جَاءَ الْإِسْلَامُ لَمْ يَزْدَدْ إِلَّا تَعْظِيماً وَ فَضْلًا أَلَا إِنَّ رَجَباً شَهْرُ اللَّهِ وَ شَعْبَانَ شَهْرِي وَ رَمَضَانَ شَهْرُ أُمَّتِي؛ پيامبر خدا(ص) مي فرمايند: رجب«شهرالله الأصم» است و بدان سبب آن را«اصم» ناميدند که هيچ ماهي به عظمت آن نمي رسد، مردم زمان جاهليت به رجب حرمت مي نهادند و آن گاه که اسلام درخشيدن گرفت، بر حرمت آن افزود. بدانيد که رجب ماه خدا، شعبان ماه من و رمضان ماه امت من است، نويسنده: محدث قمی تبيان اردبيل 
رسولُ اللّه(ص): مَن أحيا لَيلةَ العِيدِ ولَيلةَ النِّصفِ مِن شَعبانَ ، لَم يَمُتْ قَلبُهُ يَومَ تَموتُ القُلوبُ، پيامبر خدا(ص): هر كه شب عيد(فطر و قربان) و شب نيمه شعبان را احيا كند، در آن روزي كه دل ها مي ميرند، دل او نميرد.(وسائل الشيعة: ج 10 ص 475). الإمامُ الرِّضا(ع): كانَ أميرُ المؤمنينَ(ع) لايَنامُ ثلاثَ ليالٍ: لَيلةَ ثلاثٍ وعِشرِينَ مِن شَهرِ رَمَضانَ، ولَيلةَ الفِطرِ، ولَيلةَ النِّصفِ مِن شَعبانَ، و فيها تُقسَمُ الأرزاقُ و الآجالُ و مايَكونُ في السَّنَةِ، امام رضا(ع): امير المؤمنين(ع) سه شب را نمي خوابيد: شب بيست و سوم ماه رمضان، شب عيد فطر و شب نيمه ماه شعبان؛ در اين شب ها، روزي ها تقسيم و مدّت عمر و هر آن چه در آن سال رخ خواهد داد، تعيين مي شود.(ثواب الأعمال: ١/١٠٢/٢)
الإمامُ عليٌّ(ع): صَومُ ثلاثةِ أيّامٍ مِن كُلِّ شَهرٍ أربَعاءُ بَينَ خَميسَينِ وصَومُ شَعبانَ يَذهَبُ بوَسواسِ الصَّدرِ، وبَلابِلِ القَلبِ، امام علي(ع): روزه گرفتن در سه روز از هر ماه ـ پنجشنبه اوّل و آخر ماه و چهار شنبه وسط آن و روزه ماه شعبان ـ وسواس سينه و پريشاني هاي دل را از بين مي برد.( البحار: ٩٧/ ٨٨/١٥)
عَنِ الصَّادِقِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ(ع): قَالَ صِيَامُ شَعْبَانَ ذُخْرٌ لِلْعَبْدِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ مَا مِنْ عَبْدٍ يُكْثِرُ الصَّوْمَ فِي شَعْبَانَ إِلَّا أَصْلَحَ اللَّهُ لَهُ أَمْرَ مَعِيشَتِهِ وَ كَفَاهُ شَرَّ عَدُوِّهِ وَ إِنَّ أَدْنَي مَا يَكُونُ لِمَنْ يَصُومُ يَوْماً مِنْ شَعْبَانَ أَنْ تَجِبَ لَهُ الْجَنَّةُ؛ امام صادق(ع) فرمودند: روزه شعبان ذخيره روز قيامت بنده است و هر بنده اي که در ماه شعبان زياده روز بگيرد خداوند امر معيشت او را سامان بخشد و شرّ دشمن را از او دفع کند.( الخصال: ٦١٢ / ١٠؛ وسائل الشيعة: ج 8 ص 104)
هنگامي که ماه شعبان فرا مي رسيد امام سجاد(ع) اصحاب خود را فرا مي خواند و درباره فضيلت ين ماه سخن گفت. آن گاه مي فرمود: هر کس بري محبت پيامبر و تقرب به خداوند، ماه شعبان را روزه بدارد، خداوند او را در روز قيامت مشمول کرامت خود مي گرداند و بهشت را بري او لازم مي شمارد( وسائل الشيعه ج: 10ص 505).
از امام صادق(ع) روايت شده است: چون ماه شعبان ميرسيد حضرت زينالعابدين(ع) اصحاب خود را جمع ميكرد و ميفرمود: اي اصحاب من، ميدانيد اين چه ماهي است؟ اين ماه شعبان است، و حضرت رسول(ص) ميفرمايند: شعبان ماه من است، پس در اين ماه براي جلب محبّت پيغمبر خود، و براي تقرّب به سوي پروردگار خويش، روزه بداريد، به خدايي كه جان عليبن الحسين(ع) به دست قدرت اوست، سوگند ياد ميكنم از پدرم حسينبن علي(ع) شنيدم كه فرمود: از اميرالمؤمنين(ع) شنيدم: هر كه شعبان را براي جلب محبّت پيامبر، و تقرّب جستن به سوي خداوند روزه بدارد خداوند او را دوست بدارد، و در روز قيامت به كرامتش نزديك نمايد، و بهشت را بر او واجب گرداند. پيغمبر(ص) فرمود: هر که شب عيد و شب نيمه شعبان را به عبادت زنده بدارد دلش نميرد در روزي که دل ها بميرند. شيخ از صفوان جمّال روايت كرده است كه امام صادق(ع) به من فرمود: كساني را كه پيرامون و اطراف تو هستند به روزه شعبان وادار كن. گفتم: فدايت شوم، مگر در فضيلت آن چيزي مي بيني؟ فرمود: آري رسول خدا(ص) هر گاه هلال شعبان را مي ديد، به منادي دستور مي داد تا در مدينه ندا كنند: اي اهل مدينه، من از جانب رسول خدا(ص) به سوي شما ارسال شدهام، آن حضرت مي فرمايد: آگاه باشيد، به درستي كه شعبان ماه من است، خدا رحمت كند كسي را، كه مرا در ماه من ياري كند، يعني روزه بدارد آن را، سپس امام صادق(ع) چنين گفت: اميرالمؤمنين(ع) مي فرمود: از هنگامي كه شنيدم منادي رسول خدا(ص) در شعبان ندا داد، روزه شعبان از من فوت نشد، و تا زماني كه زنده هستم به خواست خداوند از من فوت نخواهد شد. پس مي فرمود: روزه دو ماه شعبان و رمضان مايه توبه و آمرزش خداست. اسماعيل بن عبدالخالق روايت كرده است: نزد امام صادق(ع) بودم، ذكر روزه شعبان به ميان آمد، حضرت فرمود: در فضيلت روزه شعبان چنين و چنان است، تا جايي كه انسان مرتكب قتل حرام مي شود، پس چنان چه شعبان را روزه بدارد، اين روزه به او سود مي رساند، و به خواست خداوند آمرزيده مي شود! از امام صادق(ع) نقل شده است كه از وجود مبارك ايشان درباره فضيلت روزه رجب سؤال كردند؟ فرمود: چرا از روزه شعبان غافل هستيد؟ راوي عرض كرد: يَابنَ رسول الله كسي كه يك روز از شعبان را روزه بدارد، چه ثوابي دارد؟ فرمود: به خدا سوگند بهشت پاداش آن است، عرض كرد يَابنَ رسول الله بهترين اعمال در اين ماه چيست؟ فرمود: صدقه و استغفار، هر كه در ماه شعبان صدقه دهد حق تعالي آن را رشد و نموّ دهد همان گونه كه يكي از شما بچّه شترش را رشد مي دهد، تا آن كه در قيامت، در حالي كه به اندازه كوه احد شده باشد به صاحبش باز گردد.
چهارم: در تمام اين ماه هزار مرتبه بگويد: «لا إِلهَ إِلَّا اللهُ، وَ لا نَعْبُدُ إِلّا إيّاهٌ مٌخْلِصينَ لَهُ الدّينَ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ؛ معبودي جز خدا نيست، و نپرستيم جز او را، در حالي كه دين را براي او خالص كرديم، گر چه مشركان را خوش نيايد». روايت شده است كه در هر پنجشنبه ماه شعبان آسمان ها را زينت مي كنند، پس ملائكه عرض مي كنند، خداوندا! روزه داران اين روز را بيامرز، و دعاي آنان را اجابت فرما. در خبر نبوي است: هر كه روز دوشنبه و پنجشنبه شعبان را روزه بدارد، حق تعالي بيست حاجت از حوايج دنيا، و بيست حاجت از حوايج آخرت او را برآورد. ششم: در اين ماه بسيار صلوات فرستد. حضرت رضا(ع) فرمود: شب نيمه شعبان جمع زيادي از دوزخ آزاد گردند و گناهان بزرگ بخشوده شود، در آن شب بذکر خدا و استغفار و دعا بپردازيد که دعا در آن مستجاب است. پيامبر اکرم(ص) فرمودند: شعبان ماه منست و ماه رمضان ماه خدا است، هر که يکروز را از ماه من روزه دارد من در قيامت شفيع او خواهم بود و هر که دو روز از آن روزه دارد گناهان گذشته اش بخشوده شود و هر که سه روز آن را روزه دارد به وي گفته شود که عمل را از سر گير. اباصلت هروي گويد: آخرين هفته شعبان بخدمت امام رضا(ع) رفتم، حضرت به من فرمود: اي ابا صلت ماه شعبان بيشترش گذشت و اين آخرين هفته آن است که آن چه را که در گذشته اين ماه کوتاهي نموده اي در اين باقي مانده تدارک کن و بر تو باد که به نيازهاي اصلي خود توجّه کني و دعا و استغفار بسيار کن و قرآن را زياد بخوان و از گناهانت در پيشگاه خدا توبه نما تا چون ماه خدا به تو رو کند خود را براي خدا خالص کرده باشي و هر امانت يکار که بگردن داري بپرداز و هر کينه که از مؤمنين بدل دراي از دل بزدا و هر گناهي را که بدان آلوده بوده اي دست از آن بردار و از خدا بترس و در پنهان و آشکار امور خويش را بدو تفويض کن، و هر که بخدا توکل کند خدا او را بس است... امام باقر(ع) فرمود: هر که در شب نيمه شعبان حسين(ع) را زيارت کند گناهش آمرزيده شود ... از حضرت رسول(ص) روايت شده که خداوند در شب نيمه شعبان ببندگانش مي نگرد و آمرزش خواهان را بيامرزد و رحمت طلبان را رحمت کند ولي کينه توزان را هم چنان به عقب اندازد.
منابع: 1- مفاتيح الجنان، مرحوم شيخ عباس قمي(ره) 2- جامع الاحادیث
مسأله تحقيق و شناخت پيش از ازدواج از مسائل بسيار مهم و داراي نقش سرنوشت ساز براي خانوادههاست. برايانجام اين مهم و گريز از مشکلاتي که پيرامون آن طرح کردهايد، راههاي متعددي وجود دارد؛ ليکن قبل از اشاره به آنها چندنکته را بايد در نظر گرفت: 1- وقتي سخن از شناخت و تحقيق به ميان ميآيد، هرگز نبايد انتظار يافتن راهي را داشت که به طور کامل بتوان طرفمقابل را شناخت. چنين چيزي به سادگي ممکن نيست؛ چه بسا کساني سالها با يکديگر زندگي کرده و هنوز شناخت دقيقي از هم ندارند. بنابراين بايد در جست و جوي راهي بود که حداکثر اطلاعات لازم را در اختيار انسان قرار دهد. 2- در اين جست و جو، بايد آسيبهاي مسأله را به خوبي در نظر داشت، چه بسا برخي از راهها بتواند پاسخگوي بسياري از پرسشها باشد، ولي در کنار آن مفاسد و ضررهاي ديگري پديد آيد. بنابراين بايد راهي را پيمود که کمترين پيامدهاي ناگوار را در بر داشته باشد. 3- راههايي که معمولا پيشنهاد ميشود، اتکاي زيادي به شخص عامل و چگونگي به کارگيري آن نيز دارد؛ يعني، چهبسا شيوه واحدي را دو نفر به کار گيرند و يکي بر اثر هوش و فراست و کار بست صحيح آن، بتواند بهترين نتايج را به دستآورد؛ ولي ديگري به نتايج لازم و کافي نرسد. 4- به کارگيري راههاي پيشنهادي لزوما به معناي تضمين زندگي سالم در آينده نيست، بلکه به معناي آن است که دقتدر به کارگيري آنها، موجب کاسته شدن اختلافات خانوادگي ناشي از عدم شناخت ميشود. بنابراين در اين مسائل نبايدانتظار همه يا هيچ داشت؛ يعني، نميتوان در جست و جوي چيزي بود که بدون استثنا نتيجه بخش باشد و اگر چنيننتيجهاي نداد بگوييم پس ديگر هيچ؟! به نظر ما بهترين راهي که اکنون ميتوان پيشنهاد کرد، روش ترکيبي «مشاوره» به اضافه «رابطه کنترل شده و هنجاري»است. اين روش دوگانه به طور سنتي در جامعه ما معمول بوده است و امروزه نيز با گسترش و سازمان يافتگي بخش اول، بايد آن را تکميل کرد. توضيح آنکه: به طور سنتي ازدواج در ايران چنين بوده که نزديکترين افراد خواستگار، براي يافتن همسر به وي مددرسانده و در يافتن شخص و معرفي به وي و بيان خصوصيات، او را مدد رسانده و به رايزني ميپرداختهاند. اين امر معمولا در ازدواجهاي فاميلي و منطقهاي و در محيط هاي کوچک که فرد مورد نظر براي نزديکان خواستگار شناخته شده ميباشند، بسيار روش خوبي است، ولي با توجه به گسترش شهرها، ازدياد جمعيت و يا ازدواج با افراد دوردست و از شهر و دياريديگر، عوامل فوق نميتوانند کارآيي لازم را داشته باشند. مرحله دوم که رابطه کنترل شده و هنجاري است، همان گونه که از دير زمان در جامعه ما معمول بوده، ميتواند هم اکنوننيز ادامه يابد؛ يعني، پس از بررسيهاي لازم، طرفين مدتي نامزد پيش از عقد ميشوند و تا مدتي به طور محدود و حسابشده و با آگاهي و نظارت خانواده دو طرف، رفت و آمدهايي آغاز ميشود. در اين مدت شخص ميتواند بررسيهايدقيقتري به عمل آورد و آگاهيهاي افزونتري کسب نمايد و خود را براي ازدواج آماده سازد و يا اگر خداي نخواسته طرفمقابل را مناسب نديد ترک ازدواج نمايد. افزون بر آنچه ذکر شد راههايي براي چگونگي تحقيق و شناخت در امر ازدواج پيشنهاد شده است. براي آگاهي بيشتر ر . ک : «جوانان و انتخاب همسر» علي اکبر مظاهري. گردآوري : گروه اينترنتي نيک صالحي تبيان اردبيل 